Писар падарашро ду рӯз бо банду “скоч” баста нигоҳ доштааст
Ба гуфтаи ВКД, мард падарашро “бо усули барои ҳаёт ва саломатӣ хавфнок аз озодӣ маҳрум кардааст”.
Телефони духтаронро бо сабабҳои амниятӣ ва ба воҳима наафтодани онҳо гирифтаанд, инчунин аз меҳмонхона берун баромаданашон манъ аст.
Дар сурати ба миён омадани вазъияти фавқулода ё зарурати дарёфти кумак, шаҳрвандон метавонанд ба намояндагиҳои дипломатии Тоҷикистон муроҷиат кунанд.
Ин қарор дар робита ба маҳдудиятҳои амалкунанда барои истифодаи фазои ҳавоии Ховари Миёна қабул шудааст.
Дар моҳҳои апрел–майи соли 2026 шаҳрвандони марди аз 18 то 27 сола (солҳои таваллуди 1999–2008) ба хизмати ҳарбӣ даъват мегарданд.
Ҳамзамон, шумораи фавт 4,1% афзуда, дар соли гузашта ба 34,4 ҳазор нафар расидааст.
Ин ва дигар хабару рӯйдодҳои муҳимтарини ҳафтаи охирро дар нашри навбатии барномаи ҷамъбастии “Навиди ҳафт рӯз” аз Your.tj тамошо кунед.
Чаро қонунҳо дар бораи ҷавобгарии ҷиноятӣ барои ВНМО дар Узбекистон ва Тоҷикистон ҳуқуқи инсонро нақз мекунанд ва эпидемияро бознамедоранд.
Қаҳрамони мо ба нафарони зиёд калидсозиро омӯхтааст, шогирдонаш аллакай устои моҳир шудаанд ва кори худро пеш мебаранд.
Эмомалӣ Раҳмон ба кадрҳои нав вобаста ба мубориза бо ҷинояткорӣ ва коррупсия, таъмини волоияти қонун ва беҳтар намудани муносибат бо шаҳрвандон дастурҳо дод.
Аз рӯи насаби қурбониёни садама аъзои ду оила буданд.
Дар ҳадисе омадааст: “Шахсе дар моҳи Рамазон аз сидқи дил ва барои ризои Худо рӯза дорад, Худованд ҳамаи гуноҳҳои гузаштаашро мебахшад”.