Наҷоти як наврас дар Хуҷанд, ки барои кӯмак ба гурба болои бом баромад
Ӯ ба боми бинои панҷошёна баромадааст.
Ӯ ба боми бинои панҷошёна баромадааст.
Корҳои Нурулло на ҳамеша бе восита ба Тоҷикистон рабт доранд, аммо тавре ин ҷавони тоҷик иқрор мешавад, ҳиссу ёди Ватан ҳамеша дар дилаш аст.
Қиссаи Мӯниса намунаест, ки чӣ гуна занон дар декрет метавонанд на танҳо вазифаҳои модариашонро хуб иҷро кунанд. Ӯ шуғли худро ба тиҷорати хурд табдил дод.
Абдураҳим Шарипов ин навъи эҷоди ҳунариро худомӯзӣ карда, имрӯз онро бо аҳли оилааш ривоҷ медиҳад.
Бар асари бархӯрди се автомобил ду ноболиғи узбекистонӣ ва панҷ нафари дигар шаҳрвандони Тоҷикистон ба ҳалокат расидаанд.
Таҷрибаи намоишномахонро бори аввал дар Суғд театри шаҳри Конибодом санҷида буд ва инак, бори дуюм дар доираи Фестивали “DramaLab” баргузор шуд.
Кумитаи ҳолатҳои фавқулодда (КҲФ) хабар медиҳад, ки ҷустуҷӯи ҷасади се нафари дигар идома дорад.
Аюб Усмонзода, ректори пешинаи Донишгоҳ моҳи марти соли ҷорӣ боздошт шуда, парвандаи ӯ то ҳол расман шарҳ дода нашудааст.
Кӯшиш мекунанд, тариқи вайн ягон стереотипе, ки дар ҳар оила бисёр вомехӯрад, бишкананд, ҳарчанд ба гуфтаи онҳо, шикастани бархеи он бо роҳи шӯхӣ душвор аст.
Ба гуфтаи модараш, ҳоло Муҳаммадалӣ зиёда аз 20 намуди таом ва шириниҳои тоҷикиро омода карда метавонад.