Шоҳрух Саидзода сардори Раёсати ВКД дар Душанбе шуд
Имрӯз дар мувофиқа бо Эмомалӣ Раҳмон чанде аз кадрҳои роҳбарикунандаи Вазорати корҳои дохилӣ ва сохторҳои тобеи он аз вазифа барканор шуданд.
Имрӯз дар мувофиқа бо Эмомалӣ Раҳмон чанде аз кадрҳои роҳбарикунандаи Вазорати корҳои дохилӣ ва сохторҳои тобеи он аз вазифа барканор шуданд.
Ҳамсараш бемории гурда дорад ва тамоми маблағи ёфтаашро барои табобати ӯ ва қарзҳояш сарф мекунад.
Саёҳат ба кишваре бо таърихи қадима ва меъмории муосири ҷалбкунанда, мардуми меҳмоннавоз, ҳавои тоза ва табиати дилфиреб, фарҳанги бойю хӯрокҳои болаззат ва хизматрасонии беҳтарин орзӯи...
Анисахон беш аз 20 намуди хӯрокҳои миллӣ ва дигар хӯрданиҳои лазиз омода мекунад ва тавонист, ки ба зудӣ берун аз Тоҷикистон низ мухлисони зиёд пайдо...
Бархе аз зоирон намедонанд, ки ба ин сафар бо худ чӣ чизҳоро ҳамроҳ гирифтан ва инчунин чӣ чизҳоро аз он ҷо овардан мумкин аст.
Қиссаи зане, ки баъди марги шавҳару писари ягонааш дар Душанбе ронандаи такси шуда рӯзгори худ ва духтару набераашро таъмин мекунад.
Ҳунарманде аз шаҳри Истаравшан асарҳое ба мисли “Роҳи абрешим”, “2500 – солагии Истаравшани бостонӣ”, “Шоҳномаи Фирдавсӣ”, ва ғайраҳоро офаридааст.
Шоҳин дар табиат хӯрок мепазад ва бо идеяҳои ҷолиб онро сабт намуда, дар блогаш ҷой медиҳад, ки ба истифодабарандагон писанд меояд.
Аз як сокини Қубодиён 66 ҳазор сомонӣ гирифта, ба манфиати ӯ ягон амали муайянро иҷро накарда, ин маблағҳоро ба эҳтиёҷоти шахсиаш сарф кардааст.
Қаллобон худро корманди яке аз бонкҳои Тоҷикистон муаррифӣ намуда, ба боварии зан даромада, аз суратҳисоби бонкии ӯ қариб 8 ҳазор долларро гирифтаанд.